Od dagerotypu do fotopocztówki

Plan sesji i katalog wystawy.

18 X wzięłam udział w sesji popularnonaukowej zorganizowanej przez Centrum Edukacji Przyrodniczej TPNu (ul. Chałubińskiego 42a, Zakopane). Panele wykładów uzupełniał m.in. pokaz ambrotypii oraz wernisaż wystawy Wiesława Szymaniaka. Twórca zaprezentował efekty czteroletniej pracy w technice szlachetnej, jaką jest guma.

Wystawa czynna do 17 listopada /pn–sob 8.00–16.00/

Z ciekawostek wyłowionych na wykładach – urywki z notatek:

O dagerotypie w zbiorach TPN, który przedstawia Tytusa Chałubińskiego z żoną, wykonanym wprawdzie przed przyjazdem lekarza do Zakopanego, ale "zaadoptowanym z jego osobą", niejako z rozpędu.

O artystach, którzy na potrzeby prasy przerysowywali pierwsze tatrzańskie fotografie wg własnej inwencji umieszczając na kopii np. smreki na Zawracie lub (wypchaną) kozicę (z muzeum) dla dopełnienia kompozycji.

O zdjęciu urodzinowym Tytusa Chałubińskiego z okazji 60-tki – rok po jego faktycznym jubileuszu. (Na odbitki czekał kolejne 2 lata.)

O szklarni wykonanej z płyt kolodionowych...

Fotorelację z wystawy zamieszczę już w listopadzie :)

Lubię siłę czerni...

Jesień.

I te obrazy, co z szelestem przesuwają się pomiędzy myślą a drgnieniem migawki. 

Mrugnięcie okiem, zapis, powidok, pamięć lub niepamięć.

Rysa, kurz. Nobilitacja lub zniszczenie.

***

Jak to jest, że moje tłumaczenia w fotolabach zwykle na nic się nie zdają? :)

Wycinki z tkanki

Jak tak dalej pójdzie to o błędach fotograficznych będę mogła napisać drugą pracę :P

Analogi są czasem bardziej ludzkie niż my sami.

Dirkon – aparat z papieru

Dirkon sklejony w końcu :) Ten mały aparacik o czeskim rodowodzie został stworzony pod koniec lat 70. XX w. przez projektantów tj.: Martin Pilný, Mirek Kolář i Richard Vyškovský. Większość z Was na pewno się z nim spotkała. Słoneczna wakacyjna pogoda skłoniła mnie kilka miesięcy temu do podjęcia trudu poskładania tego "maleństwa" – od tego czasu darzę jeszcze większym szacunkiem modelarzy zajmujących się "kartonami" :)

Dla wszystkich chętnych i ciekawych – strona Davida Balihara, z której pobrałam wykrój aparatu, niezbędne instrukcje:  http://www.pinhole.cz/en/pinholecameras/dirkon_01.html
Źródło: http://www.fotopolis.pl/index.php?n=1722&dirkon-zrob-sobie-aparat-z-papieru.

W telegraficznym skrócie, tak poglądowo:

Drukujemy w skali 1:1 na papierze o większej gradacji lub podklejamy na tekturce w sposób racjonalny, tzn. taki, aby mieć na uwadze minimalną (ale jednak), zmianę wymiarów, co może się zemścić przy klejeniu.

Wszystkie elementy:

Zaczerniamy od środka jak przy każdej obcurze. Sprawdzamy dokładnie czy po sklejeniu nie ma żadnych prześwitów. To nie holga, musi być szczelny :P

Montujemy film i rolkę odbierającą. Zaklejamy dokładnie elementy dociskające z tyłu. Tworzymy jedyne poruszające się pokrętło.

Miłej zabawy i powodzenia.

"Należy się uzbroić w cierpliwość".

Autoprzestrzeń w "Autoportrecie"

W 2 [41] numerze kwartalnika "Autoportret" – pisma o dobrej przestrzeni, zostały opublikowane moje cztery "otworki". Stanowią odpowiedź na pytanie o osobistą przestrzeń.

"Fotografie wykonane techniką otworkową stanowią zapis zmian w najbliższej okolicy, w której na miejscu starego, góralskiego domu – nieodłącznego widoku z mojego dzieciństwa – powstaje olbrzymi pensjonat..."

"Osnowa" z Oświęcimia – wystawa

Osnowa? Tkactwo? Mogłoby się wydawać, że różnorodne techniki tworzenia tkanin w obecnych czasach umarły śmiercią naturalną. Przeczy temu jednak kilkanaście Pań z grupy Osnowa, które w 1988 r. spotkały się na kursie tkactwa artystycznego. Został on zorganizowany przez Dom Kultury Zakładów Chemicznych w Oświęcimiu. Pozostała niesłabnąca pasja wspólnego tworzenia, która po pewnym czasie przerodziła się również w pomoc dla osób, potrzebujących ciepła i uśmiechu. Od 2005 r. Osnowa wykonuje poza tkactwem, haftem czy koronkami także patchworkowe poduchy dla dzieci z domów dziecka :)

W tym roku Osnowa obchodzi jubileusz 25-lecia i z tej okazji wystawi swoje prace 25 października w "Galerii "Tyle Światów" Oświęcimskiego Domu Kultury przy ul. Śniadeckiego 24.

Spotkanie autorskie: 29.10.2013 r. o godz. 16.00.

W imieniu uczestniczek bardzo serdecznie zapraszam!

Świetlne wrzeciona

Nawijam promienie na motki świadomości

 jak pajęczą nić,

jak watę cukrową,

jak nuty na pięciolinii.

To tak okrutne w swej prostocie.

Ot, filozofia nożyczek.

Idą zmiany...

2013

2011

2013

Cisza.

Melancholia.

Mgły, które kładą się spać na ośnieżonych graniach.

Coś się kończy, coś się zaczyna.

Niby nic.

"Oto gwiazdę, co spada, lećmy chwycić w ramiona,
lećmy, lećmy ją żegnać, zanim spadnie i skona,
puchem mlecza się bawmy i ćmy błoną przezrocza,
i sów pierzem puszystym, co w powietrzu krąg toczą,
nietoperza ścigajmy, co po cichu tak leci,
jak my same, i w nikłe oplatajmy go sieci,
z szczytu na szczyt przerzućmy się jak mosty wiszące,
gwiazd promienie przybiją do skał mostów tych końce,
a wiatr na nich na chwilę uciszony odpocznie,
nim je zerwie i w pląsy pogoni nas skocznie..."

fragment: "Melodia mgieł nocnych" – Kazimierz Przerwa-Tetmajer.

Kolażowe kominy

Recykling z pozostałości gumy chromianowej i wydruku negatywów do cyjanotypii :)

W poszukiwaniu nowej formy (i treści).

Szkicownik.

Szkice

Ze szkicownika.

2013

/Sketchbook/

"Święto codzienności"

Cykl 5 prac wykonanych za pomocą wielootworkowej camery obscury. Multiplikacja łączy wszystkie obrazy w jeden ciąg krótkich, kilkusekundowych chwil, będących zapisem tych samych świetlnych wydarzeń. Każde z nich pomimo swojej pozornej obiektywności, ukazuje w niemal tym samym czasie odmienne, zniekształcone przedstawienia. Mogą one stać się odniesieniem do postrzegania rzeczywistości przez różne osoby. To także symbol dnia, swoisty wykres światła, którego wlot-wylot staje się polifoniczną fugą, tworzącą z promieni święto codzienności.